jueves, 6 de enero de 2011

Nimiedades

Hay días iluminados por cosas pequeñas que, sin saber bien el motivo, te hacen feliz. Hablo de nimiedades: un susurro en un momento inesperado, un aroma que te evoca un momento dulce, una taza humeante, la calidez del sol acariciando tu piel... Son pequeñeces, a veces tan triviales como intensas, que te hacen revivir un momento pasado o, a veces, hacen que un presente aparentemente anodino permanezca en tu memoria durante muchísimos años para transformarse en un momento especial años después. Hablo de esos días de los que uno se acuerda mucho tiempo sin que jamás pueda descubrir el por qué.

A todos nos ha pasado alguna vez el ir caminando por la calle y cruzarnos con un hombre (o mujer) y, de repente y sin saber porqué, una nota de su perfume desencadena una vasta saga de recuerdos escondidos. Un perfume que, quizás, otra persona llevaba hace mucho tiempo. A mi me pasa muchas veces cuando entro en una iglesia o cuando paseo por el campo. No sé que clase de mecanismo interno se pone en marcha pero siempre es así; me quedo parada, sin comprender porqué me siento así y, lentamente, como si de una disposición del efecto dominó se tratase, los recuerdos se atrincheran en mi mente haciéndome, casi siempre, esbozar una sonrisa.

Pero no me refería al pasado o la nostalgia que nos evocan algunos aromas y situaciones sino a las nimiedades. El recordar un día cualquiera, un día normal en qué nada fue realmente importante y, sin embargo, acecha tu mente ocho años después. Quizás aun no comprendamos la verdadera importancia de esos detalles aparentemente tan insignificantes. Pero nuestro ser más primitivo los almacena a la recámara de la conciencia porqué en el fondo intuie que esos detalles son tan mágicos como lo es acordarse de ellos ocho años después.




1 comentario:

  1. Una vegada anava en autobus camí d'un examen, increïblement nerviosa. No em parava de moure, i vaig posar la vista en un home gran, sense cap motiu. I ell em va somriure, mirant-me directament i allargant aquell moment, i em vaig sentir completament tranquil·la de cop. Una nimietat.
    Felicitats pel bloc, m'agrada molt =).

    ResponderEliminar